Ομφαλοκήλη, Μετεγχειρητική & Επιγαστρική κήλη

Οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος είτε εμφανίζονται αυτόματα, όπως η ομφαλοκήλη και η επιγαστρική κήλη, είτε παρουσιάζονται μετά από ανοικτά χειρουργεία, όπως η μετεγχειρητική κήλη. Η χειρουργική λύση του προβλήματος ομφαλοκήλη πλέον περιλαμβάνει προηγμένες λαπαροσκοπικές και ρομποτικές επεμβάσεις, με στόχο την ανάταξη του περιεχομένου και την τοποθέτηση πλέγματος

Η ομφαλοκήλη και η μετεγχειρητική κήλη αποτελούν μαζί με τις μηροκήλες (κήλες στην περιοχή ένωσης του μηρού με τον κορμό, χαμηλότερα από την περιοχή εμφάνισης βουβωνοκήλης) τη δεύτερη μεγάλη κατηγορία κηλών, μετά τη βουβωνοκήλη.

Εδώ τα πράγματα είναι απλούστερα, καθώς η κήλη ουσιαστικά σχηματίζεται στη θέση της παλαιάς τομής (μετεγχειρητική κήλη) ή πέριξ του ομφαλού (ομφαλοκήλη / παραομφαλοκήλη) ή πάνω από αυτόν στη μέση γραμμή (επιγαστρική κήλη). Οι κήλες αυτές, πέραν της ενοχλητικής διόγκωσης και των όποιων τοπικών συμπτωμάτων, εάν αφεθούν να μεγαλώσουν πάρα πολύ μπορούν να προκαλέσουν απώλεια ζωτικού χώρου από την κοιλιά, έτσι ώστε ικανό ποσοστό ενδοκοιλιακών σπλάγχνων να βρίσκονται εκτός κοιλιάς! Σε κάθε περίπτωση μία μετεγχειρητική κήλη ή μία ομφαλοκήλη ή μία επιγαστρική κήλη μπορεί να εμφανίσει επιπλοκές (αδυναμία ανάταξης, περίσφιγξη, στραγγαλισμός) και να απειλήσει τη βιωσιμότητα του περιεχομένου της κήλης, το οποίο είναι αρχικά λίπος και στη συνέχεια συνήθως λεπτό έντερο.

Με την έλευση των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών (λαπαροσκοπική / ρομποτική) αποκατάστασης, έχει λυθεί ένα βασικό μειονέκτημα της χειρουργικής αποκατάστασης των κηλών αυτών (μετεγχειρητική κήλη και ομφαλοκήλη), το οποίο δεν ήταν άλλο από την εκ νέου ανάγκη διενέργειας ευμεγέθους τομής στο δέρμα, στη θέση της κήλης. Οι επιπλοκές από την τομή και τις αποκολλήσεις ιστών, προκειμένου να τοποθετηθεί το πλέγμα, ήταν συνήθεις και περιόριζαν το τελικό αποτέλεσμα και από πλευράς διάρκειας νοσηλείας / ανάρρωσης και από πλευράς κοσμητικού αποτελέσματος.

Συμπτώματα

Διόγκωση της περιοχής στη θέση παλαιάς χειρουργικής τομής (μετεγχειρητική κήλη), πέριξ του ομφαλού (παραομφαλοκήλη) ή πάνω από αυτόν (επιγαστρική κήλη), η οποία μπορεί να είναι μόνιμη ή να εμφανίζεται περιστασιακά
Αίσθημα βάρους ή/και πόνος
Εναλλαγές περιόδων δυσκοιλιότητας με ευκοιλιότητα

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Εφόσον εμφανιστεί πολύ έντονος πόνος ή/και διόγκωση στην περιοχή παλαιάς χειρουργικής τομής ή γύρω από τον ομφαλό, που δεν υποχωρούν ή/και συνοδεύονται από πυρετό, ναυτία, εμετό ή τάση για εμετό, υπάρχει σημαντική πιθανότητα να έχει γίνει κάποια επιπλοκή και η κήλη να είναι πλέον μη ανατασσομένη, περιεσφιγμένη ή στραγγαλισθείσα. Εάν όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο πρόκειται για επείγουσα χειρουργική πάθηση που χρήζει άμεσης χειρουργικής εκτίμησης ή/και αντιμετώπισης

Διάγνωση

Η μετεγχειρητική κήλη, η ομφαλοκήλη και η επιγαστρική κήλη διαγιγνώσκονται με την κλινική εξέταση. Διάφορες απεικονιστικές εξετάσεις (πχ υπερηχογράφημα, υπολογιστική / αξονική τομογραφία) μπορούν να διενεργηθούν για την επιβεβαίωση της διάγνωσης, αν και συνήθως δεν χρειάζονται, καθότι η διάγνωση είναι προφανής και ο ασθενής συνήθως τη γνωρίζει ήδη, προτού καν προσέλθει στο χειρουργό.

Αντιμετώπιση

Η θεραπεία της μετεγχειρητικής κήλης και της ομφαλοκήλης είναι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων χειρουργική και αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ακεραιότητας και στην ενίσχυση του κοιλιακού τοιχώματος, στην περιοχή της κήλης. Η συντηρητική αντιμετώπιση εφαρμόζεται πρακτικά μόνο σε περιπτώσεις ασθενών που δεν δύνανται να υποβληθούν σε καμμία χειρουργική επέμβαση μέσης βαρύτητας. Εφόσον ο ασθενής μπορεί να χειρουργηθεί, δεν υπάρχει κανένας λόγος καθυστέρησης της χειρουργικής αποκατάστασης, διότι η αναμονή μπορεί να οδηγήσει μόνο σε διόγκωση της κήλης, επιπλοκές και αύξηση του βαθμού δυσκολίας της χειρουργικής πράξης, όταν τελικώς ο ασθενής οδηγηθεί στο χειρουργείο.

Παλαιότερα η μοναδική προσπέλαση ήταν αυτή της ανοικτής χειρουργικής (από έξω), ενώ εδώ και αρκετά χρόνια η επέμβαση πραγματοποιείται και με τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές της λαπαροσκοπικής / ρομποτικής χειρουργικής (εκ των έσω). Τα οφέλη με τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τον ασθενή είναι τεράστια από πλευράς ανάρρωσης και τοπικών επιπλοκών (εφόσον δεν υπάρχει τομή), ενώ με τις σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές, ουσιαστικά οποιαδήποτε κήλη ανεξαρτήτως πολυπλοκότητας και προηγούμενου αριθμού επεμβάσεων, μπορεί να αποκατασταθεί λαπαροσκοπικά / ρομποτικά.